Doelstellingen

Doelstellingen

Grootouders die hun kleinkind niet meer mogen zien, schamen zich vaak voor de situatie. Ze denken ook vaak dat anderen van mening zijn dat ze zelf schuldig zijn aan het ontstaan van de breuk. Ook is deze generatie niet gewend om openlijk over zulk groot verdriet te praten. Het wordt vaak verzwegen. Soms weten buren niet eens dat zich dit afspeelt en is de stap naar professionele hulpverlening als een psycholoog vaak te groot. Als mensen daar wel naartoe gaan, vind men vaak te weinig begrip van de behandelaar, omdat deze zich niet kan inleven in het grote verdriet. Het kan zelfs zo zijn dat grootouders onderling spanning krijgen, omdat ze allebei anders omgaan met het verdriet. De ene grootouder wil er veel over praten, de ander verwerkt het graag in stilte. Ook dat is niet vreemd, dat gebeurt vaker bij traumatische gebeurtenissen.

Beleid

Het beleid van de Stichting is gericht op het onbezoldigd en zonder winstoogmerk ondersteunen van grootouders die hun kleinkinderen moeten missen en de mogelijkheid bieden om in contact te komen met andere lotgenoten. Tevens zal de Stichting alles doen binnen haar mogelijkheden om wettelijke erkenning te realiseren voor de bloedband tussen kleinkinderen en grootouders, zonder dat zij één en ander bedrijfsmatig gaat uitvoeren.

De Stichting heeft drie belangrijke pijlers:

Lotgenoten
Contactgroep bijeenkomsten op regionaal niveau organiseren voor kleine groepen.

Politiek
Informatie over wet- en regelgeving én pleiten voor een wettelijke erkenning bloedband met grootouders in Nederland.

Dagboekjes
Indien gewenst  een openbare profielpagina voor grootouders en de mogelijkheid om een dagboekje (blog) bij te houden voor uw kleinkind.

 

 

De Stichting krijgt géén subsidie en is afhankelijk van giften en begunstigers.