Over ons

Over ons

Stichting Voor mijn kleinkind wil ondersteuning bieden aan grootouders die om wat voor reden dan ook hun kleinkind moeten missen. Wij bieden daarvoor verschillende faciliteiten. Ook vinden wij het belangrijk dat u in contact kunt komen met lotgenoten, om met elkaar verdriet en ervaringen te delen. Boosheid, onbegrip en teleurstelling willen wij graag proberen om te buigen naar positieve, nieuwe manieren van omgaan met deze moeilijke thema’s.

Oorsprong

De oorsprong van Stichting Voor Mijn Kleinkind komt van het initiatief dat Cornelie van Well en haar man in 2008 opzetten onder de naam: Kleinkind Onbereikbaar. Cornelie schrijft dan het boek “Ontvoerd”, als zij nadat haar zoon de relatie met de moeder van hun kleinkind verbreekt en deze schoondochter met haar kind naar Polen vertrekt, geen contact meer mogen hebben. Na een lange weg met als einde een rechtszaak in Polen, lukt het haar om toch een omgangsregeling te krijgen voor haar kleindochter.

Nadat hier door de media een aantal malen aandacht aan wordt besteed, melden zich andere grootouders die geen contact meer hebben. Er volgen contactdagen met lotgenoten, die als erg waardevol worden ervaren.

In 2014 wordt Kleinkind Onbereikbaar omgedoopt naar Stichting Voor Mijn Kleinkind.

Bestuur

Het bestuur van de Stichting bestaat uit grootouders die zelf ook helaas in de situatie zitten dat zij geen contact hebben met hun kleinkind(eren).
Dit zijn dus vrijwilligers die, naast hun gewone baan, alles in het werk zetten om de Stichting zo goed mogelijk te laten functioneren. Het bestuur bestaat uit een Dagelijks Bestuur en een Algemeen Bestuur en vergadert regelmatig.

Op dit moment bestaat het Bestuur uit de volgende personen:

Simône Willms, VoorzitterVoorzitter

Mijn naam is Simône Willms-van der Pijl (1964). Ik ben getrouwd en heb uit mijn eerste huwelijk een dochter en een zoon. Verder heb ik nog twee bonuszoons en een bonusdochter. Mijn eigen dochter heeft twee kinderen; een meisje uit 2010 en een jongetje uit 2015. Helaas heeft zij in 2013 het contact met mij en de rest van haar familie verbroken. Dit betekent dat ik de liefste kleindochter op de wereld moet missen én mijn kleinzoon nog nooit heb ontmoet. Dat brengt een groot verdriet met zich mee, elke dag weer. Toch mag het niet zo zijn dat je door dit soort dramatische ontwikkelingen geen plezier meer zou kunnen hebben in het leven. Daarom heb ik me aangesloten bij de Stichting Voor Mijn Kleinkind en zet ik me nu in als voorzitter van de Stichting. Ook leid ik regelmatig contactgroep bijeenkomsten. Uit ervaring weet ik dat erover kunnen praten altijd helpt. Daar wil ik me graag voor inzetten. Want sommige dingen kun je nou eenmaal niet alleen.

Robert Willms, PenningmeesterPenningmeester

Ik ben Robert Willms (1958) en woon samen met Simône Willms. Uit mijn eerste huwelijk heb ik 3 kinderen, en na mijn huwelijk met Simône heb ik er twee stiefkinderen bij gekregen. Helaas heeft onze stiefdochter in 2013 het contact met ons verbroken, waardoor ook ik geen contact meer heb met onze kleindochter. Deze kleindochter heeft in een korte tijd een speciaal plekje in mijn hart veroverd, alleen al door op mijn verjaardag geboren te worden. Dankzij haar weet ik nu hoe bijzonder het is om Opa te zijn. Daarom wil ik me graag inzetten voor deze Stichting, om te helpen dit maatschappelijke probleem onder de aandacht te brengen.

Saskia Homveld, Algemeen BestuurslidAlgemeen Bestuurslid

Ik ben Saskia Homveld (1955), en happy alleen gaand. Mijn zoon heeft een paar jaar geleden het contact verbroken en zodoende zie ik mijn kleindochter, die naar mij is vernoemd, niet meer. Eén dag in de week was mijn vaste oppas-dag, waar ik intens van genoot. Inmiddels is er ook een kleinzoon geboren; die heb ik nooit gezien. Bij Stichting Voor Mijn Kleinkind kunnen we elkaar helpen en ondersteunen. En ons verdriet/wanhoop/schuldgevoel ombuigen in een positief zelfbeeld om van daaruit er sterk uit te komen. Wij zijn er voor elkaar !!

 

Henk Dik, Algemeen BestuurslidAlgemeen Bestuurslid

Mijn naam is Henk Dik (1949) en woon met Noortje samen in Harderwijk. Uit mijn eerste huwelijk heb ik drie kinderen en ben ik opa van vier kleinkinderen. Met onze kleinzoon kon ik een zeer goede band opbouwen tot ca. zijn 5e, daarna werd dit beëindigd, ongeveer gelijktijdig met onze kleindochter die toen 10 maanden was. Van de geboorte van een tweeling daarna werd ik niet op de hoogte gebracht, kreeg ik geen geboortekaartje en daarna evenmin een verhuiskaart. Dat er geen contact is tussen mijn kinderen, c.q. kleinkinderen en mij heeft grotendeels te maken met mijn keuze om geen deel uit te willen maken van “hun” geloofsgemeenschap van het Wachttorengenootschap. Ik word gezien als een afvallige en daarom is contact met mijn familie niet toegestaan. De kleinkinderen hebben hier geen recht op contact met hun beide opa’s. Voor mij heeft dit onnoemelijk veel verdriet met zich meegebracht. De tijd en energie die ik anders in mijn kleinkinderen zou hebben kunnen steken, gebruik ik nu graag om de Stichting te ondersteunen.